Chicken Gun

ანალიზის ავტორი: AppCompare

პირველი ჩართვისას Chicken Gun მაშინვე გასაგებ იდეას გთავაზობს: ქათმების გუნდური სროლა სწრაფ, ხმაურიან და ოდნავ აბსურდულ დაპირისპირებაში. ეს არის მძაფრსიუჟეტიანი თამაში, სადაც ვიზუალური იუმორი და მარტივად აღქმადი მოქმედება ერთმანეთს ერწყმის. მე ის იმ ტიპის თამაშად მივიჩნიე, რომელსაც დიდი ახსნა არ სჭირდება — რამდენიმე წუთში უკვე ხვდები, რა ტემპი აქვს და რატომ შეიძლება მოგინდეს კიდევ ერთი რაუნდი.

თამაში უფასოდ ვრცელდება, მისი შემქმნელია ChaloApps, ხოლო ასაკობრივი შეფასება 12+ არის. Android-ზე გასაშვებად საჭიროა 8.0 ან უფრო ახალი ვერსია. ეს დეტალი პრაქტიკულად მნიშვნელოვანია: ძველ მოწყობილობაზე დაყენებამდე სისტემური მოთხოვნა უნდა გადაამოწმო, განსაკუთრებით მაშინ, თუ ტელეფონს მხოლოდ მსუბუქი თამაშებისთვის იყენებ.

რა უნდა იცოდე შესყიდვებამდე

ფასიანი შეთავაზებების საკითხს ფრთხილად შევხედავდი: თამაშში შესყიდვები თითოეულ ნივთზე 3,00 ₾-დან 324,00 ₾-მდეა. ეს დიაპაზონი ფართოა, ამიტომ მე არაფერს ვიყიდდი მანამ, სანამ თავად არ დავრწმუნდებოდი, რომ ძირითადი მატჩები მომწონს. აქედან ვერ დავასკვნით, კონკრეტულად რას ცვლის თითოეული შენაძენი ან მოქმედებს თუ არა ის თამაშის ძალთა ბალანსზე; ასეთ საკითხზე ვარაუდი უსამართლო იქნებოდა.

თუ მოწყობილობას ოჯახის წევრიც იყენებს, კარგი პრაქტიკაა შესყიდვებზე კონტროლის წინასწარ მოწესრიგება. უფასოდ დაწყება შესაძლებელს ხდის, რომ თამაში ჯერ საკუთარი ტემპით გამოსცადო და გადაწყვეტილება მხოლოდ ამის შემდეგ მიიღო. ჩემი მთავარი რჩევაა, თამაშის სიამოვნება შენაძენის მოლოდინს არ დაუკავშირო.

პირველი კვირა: რატომ მუშაობს ეს იდეა ასე სწრაფად

პირველ დღეებში ყველაზე მეტად მომეწონა ის, რომ თამაში საკუთარ თავს ზედმეტი სერიოზულობით არ ეკიდება. ქათმის პერსონაჟები და იარაღის თემატიკა ჩვეულებრივ სამხედრო მსროლელებთან შედარებით გაცილებით მსუბუქ განწყობას ქმნის. ამავე დროს, მოქმედება მაინც საკმარისად აქტიურია, რომ უბრალოდ დეკორაციად არ დარჩეს. მატჩში შესვლისას გინდა მოძრაობა, დამალვა, მოწინააღმდეგის ძებნა და გუნდთან ერთად სივრცის დაკავება.

ხუთი ხუთზე გუნდური ფორმატი განსაკუთრებით კარგად მუშაობს მაშინ, როცა მოკლე შესვენება გაქვს. მაგალითად, ლანჩის დროს ან ტრანსპორტის ლოდინში შემიძლია რამდენიმე რაუნდი ვითამაშო ისე, რომ მთელი საღამოსთვის არ მომიწიოს გამოყოფა. ეს არ ნიშნავს, რომ ყოველი მატჩი ერთნაირად საინტერესოა, მაგრამ შესვლის ბარიერი დაბალია და სწორედ ამიტომ თამაშს სწრაფად უბრუნდები.

ჩემი რჩევაა, პირველივე დღეებში მხოლოდ სროლაზე არ იყო კონცენტრირებული. დააკვირდი, როგორ მოძრაობენ მოთამაშეები, სად იკრიბებიან გუნდები და რომელი პოზიციიდან ჩანს მოწინააღმდეგე უკეთ. ასეთ თამაშებში მცირე უპირატესობას ხშირად არა ყველაზე სწრაფი თითი, არამედ სწორი კუთხე და მოთმინება ქმნის. ვინც პირდაპირ ღია სივრცეში გარბის, შეიძლება რამდენიმე წამში აღმოჩნდეს სიტუაციაში, სადაც რეაგირებისთვის დრო აღარ რჩება.

არჩევამდე წაკითხვა ღირს

---

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

Uber Eats-ის უხილავი ქსელი: მომხმარებელი, რესტორანი და კურიერი

LinkedIn-ის უახლესი განახლება: პროფესიონალური კავშირების გაძლიერება

როგორ აქცევს CodyCross კროსვორდის ამოხსნას თემატურ მოგზაურობად

Car Parking Multiplayer: პროფესიონალური პარკინგის საიდუმლოებები

რატომ მუშაობს Hill Climb Racing მობილურ რბოლაში დღესაც

---

მობილურ ეკრანზე მართვის შესწავლას ცოტა შეჩვევა სჭირდება. სწრაფი მოძრაობა და დამიზნება ერთდროულად ყოველთვის კომფორტული არ არის, განსაკუთრებით პატარა ეკრანზე. მე პირველ სესიებში უფრო ხშირად ვკარგავდი პოზიციას იმიტომ, რომ კამერის მოძრაობას აჩქარებით ვაკეთებდი. ამიტომ სასარგებლოა რამდენიმე მატჩის მშვიდად ჩატარება, რათა თითების განლაგება და მოძრაობის რიტმი ბუნებრივად გახდეს.

მობილურზე თამაშისას კიდევ ერთი სასარგებლო ჩვევა მაქვს: პირველივე მატჩში საკუთარ თავს შედეგის დამტკიცებას არ ვთხოვ. თუ ხედვა ან დამიზნება ჯერ მოუხერხებელია, სჯობს რამდენიმე წუთი მხოლოდ ეკრანზე მოძრაობის და კამერის მართვის შეგრძნებას დაუთმო. სწრაფად შეხტომა შეიძლება სახალისო იყოს, მაგრამ მოუმზადებლად ზედიზედ შეტევაში შესვლა ხშირად იმას ნიშნავს, რომ ვერც პოზიციას აკონტროლებ და ვერც გუნდის მოქმედებას აკვირდები.

თამაშის ერთ-ერთი არაპირდაპირი ძლიერი მხარე სწორედ მისი მარტივი ვიზუალური ენაა. მოწინააღმდეგის ამოცნობა, მოქმედების დაწყება და საფრთხის დანახვა ზედმეტად დატვირთულ ეკრანზე არ იკარგება. ეს განსაკუთრებით ეხმარება ახალ მოთამაშეს, რომელსაც ჯერ არ აქვს მსგავსი თამაშების გამოცდილება. თუმცა, თუ რეალისტურ გრაფიკას, სერიოზულ სამხედრო ატმოსფეროს ან კინემატოგრაფიულ კამპანიას ელოდები, ეს პროდუქტი თავიდანვე სხვა მიმართულებას გთავაზობს.

პირველი კვირის განმავლობაში თამაში ყველაზე მეტად მეგობრებთან ან ნაცნობებთან ერთად იძენს აზრს. გუნდური ფორმატი უკეთ იგრძნობა, როცა ერთმანეთთან მარტივი შეთანხმება შეგიძლია: ვინ მიდის წინ, ვინ აკვირდება გვერდს და ვინ არ ტოვებს გუნდს მარტო. შემთხვევით მოთამაშეებთან ეს თანამშრომლობა ყოველთვის არ გამოდის, ამიტომ გამარჯვება მხოლოდ პირად სიზუსტეზე არ არის დამოკიდებული.

როგორ შევაფასე მისი ტემპი და კონტროლი

Chicken Gun არ ცდილობს, მოთამაშე დიდხანს ამყოფოს რთულ მომზადების ეტაპზე. ეს მისი დიდი პლუსია ყოველდღიური გამოყენებისთვის, მაგრამ ამავე დროს ნიშნავს, რომ სიღრმე პირველივე წუთებში არ ჩანს. თამაშის მიმართ ინტერესი მაშინ ძლიერდება, როცა იწყებ პოზიციონირების, მოძრაობის და გუნდის რიტმის გააზრებას. თუ მხოლოდ სწრაფ, უწესრიგო სროლას იმეორებ, რამდენიმე სესიის შემდეგ შეიძლება მოგეჩვენოს, რომ ყველაფერი უკვე ნახე.

ჩემი პრაქტიკული მიდგომა ასეთი იყო: ერთ მატჩში ვცდილობდი აგრესიულად მეთამაშა, შემდეგში კი უფრო ფრთხილად ვრჩებოდი გუნდის სიახლოვეს. ამ განსხვავებამ დამანახვა, რომ ერთი და იგივე თამაში სხვადასხვა განწყობაზე სხვადასხვანაირად მუშაობს. სწრაფი სტილი უფრო ემოციურია, ფრთხილი კი ხშირად უკეთეს შედეგს იძლევა, თუმცა ნაკლებად სანახაობრივია.

თუ თამაში ყოველდღიურ რუტინაში უნდა ჩასვა, მოკლე, წინასწარ შემოსაზღვრული სესია უფრო გამოგადგება, ვიდრე „კიდევ ერთი მატჩის“ უსასრულო ჯაჭვი. მაგალითად, თავისუფალ ათ წუთში ერთი ან რამდენიმე რაუნდი შეიძლება შესვენებად იქცეს; დატვირთული დღის ბოლოს კი წაგებული მატჩის შემდეგ დაუყოვნებლივ ხელახლა შესვლა ზოგჯერ მხოლოდ გაღიზიანებას ზრდის. მე ასეთ დროს პაუზას ვირჩევდი და თამაშს იმ მომენტისთვის ვხურავდი.

რა ხდება პირველი სიახლის შემდეგ

თამაშის საშუალო შეფასება 4,6-ია და მას უკვე 50 მილიონზე მეტი ინსტალაცია აქვს, რაც აჩვენებს, რომ იდეამ ფართო აუდიტორიას მიაღწია. ჩემთვის ეს მონაცემები უფრო საინტერესოა არა როგორც რეკლამა, არამედ როგორც სიგნალი, რომ თამაში მხოლოდ ერთჯერად უცნაურ ექსპერიმენტად არ დარჩენილა. მას აქვს საკმარისი ცნობადობა იმისთვის, რომ ახალი მოთამაშეებისთვის ცარიელი სივრცე არ იყოს.

ამასთან, ბევრი ჩამოტვირთვა არ გეუბნება, კონკრეტულად როგორი იქნება შენი მატჩი, რამდენად შეთანხმებულად ითამაშებს გუნდი ან რამდენად მოგეწონება მართვა შენს ეკრანზე. ამიტომ პოპულარობას საწყის ინტერესად მივიღებდი და არა ხარისხის გარანტიად. რამდენიმე განსხვავებულ დღეს თამაში უკეთ შეგაფასებინებს, ვიდრე ერთი განსაკუთრებით კარგი ან ცუდი რაუნდი.

მაგრამ პოპულარობა ავტომატურად არ ნიშნავს, რომ ყველა მატჩი თანაბრად დასამახსოვრებელია. გარკვეული დროის შემდეგ პირველადი სიურპრიზი ქრება: ქათმების უცნაური იერი უკვე ნაცნობი ხდება, ხოლო ძირითადი დაპირისპირება უფრო ჩვეულებრივ გუნდურ მსროლელს ემსგავსება. სწორედ ამ ეტაპზე უნდა ჰკითხო საკუთარ თავს, მოგწონს თუ არა თავად თამაში და არა მხოლოდ მისი სასაცილო კონცეფცია.

თვიდან თვემდე ღირებულება: დარჩება თუ არა ჩვევაში

ჩემი აზრით, Chicken Gun-ის გრძელვადიანი ღირებულება დამოკიდებულია იმაზე, როგორ იყენებ მას. თუ მას ყოველდღიურ მთავარ თამაშად უყურებ, განმეორებადობა შეიძლება სწრაფად იგრძნო. თუ კი მოკლე შესვენებების, მეგობრულად შეჯიბრების ან განწყობის გამოსაცვლელი სესიებისთვის ინახავ, მისი დაბრუნების მიზეზი უფრო დიდხანს გრჩება.

აქ მნიშვნელოვანი განსხვავებაა სრულფასოვან, დიდხანს გასავლელ თამაშებთან შედარებით. ჩვეულებრივ ალტერნატივებში შეიძლება მიიღო ვრცელი სიუჟეტი, პერსონაჟის განვითარების უფრო მკაფიო სისტემა ან რთული ტაქტიკური სტრუქტურა. ამ თამაშის უპირატესობა კი იმაშია, რომ ასეთ ვალდებულებას არ გაკისრებს. შეგიძლია ითამაშო ცოტა ხნით, დახურო და შემდეგ დღეს ისევ დაბრუნდე ისე, რომ სიუჟეტის დეტალების გახსენება არ დაგჭირდეს.

სხვა მოკლე გუნდურ მსროლელებთან შედარებით, აქ არჩევანი უფრო განწყობის საკითხია, ვიდრე ერთი თამაშის ყველასთვის უკეთეს ალტერნატივად გამოცხადება. თუ გინდა სერიოზული, რეალისტური იერი და უფრო მკაფიო ტაქტიკური გამოცდილება, ასეთი მიმართულების თამაში შეიძლება შენთვის შესაფერისი იყოს. თუ კი ქათმების აბსურდული იუმორი და სწრაფად გასაგები მატჩი გიზიდავს, ამ თამაშის ხასიათი უფრო მნიშვნელოვანი ხდება, ვიდრე სამხედრო რეალიზმი.

მეგობრებთან თამაშისას ერთი მარტივი შეთანხმება ბევრს ცვლის: წინასწარ გადაწყვიტეთ, რაუნდში ერთად იმოძრავებთ თუ სხვადასხვა მხარეს სივრცის დასაკვირვებლად გაიფანტებით. ეს არ არის რთული სტრატეგია, მაგრამ გუნდის წევრებს ერთ მიზანზე აყენებს და შემთხვევითი ქაოსის შეგრძნებას ამცირებს. მარტო თამაშისას კი სასარგებლოა თანაგუნდელების მოძრაობაზე დაკვირვება და არა იმის ვარაუდი, რომ ყველა შენსავე მიმართულებას აირჩევს.

თუმცა, ეს სიმარტივე ორლესული მახვილია. თუ შენთვის მნიშვნელოვანია მუდმივი პროგრესის განცდა, მრავალფეროვანი მიზნები და ყოველი სესიის ახალი შინაარსი, შეიძლება მალე სხვა თამაშისკენ გაგექცეს ყურადღება. მე მას უფრო რეგულარულად დასაბრუნებელ მსუბუქ მსროლელად ვხედავ, ვიდრე ერთ დიდ ჰობად, რომელიც ყოველდღე საათობით უნდა დაიკავოს.

ფასის მხრივ შესვლა მარტივია, რადგან თამაში უფასოა. ამასთან, შიდა შესყიდვები თითოეულ ნივთზე 3,00 ₾-დან 324,00 ₾-მდე მერყეობს. ეს არის ის ადგილი, სადაც მოთამაშემ წინასწარ უნდა განსაზღვროს საკუთარი ზღვარი. უფასოდ დაწყება კომფორტულია, მაგრამ შეთავაზებების არსებობამ შეიძლება ცდუნება შექმნას, განსაკუთრებით მაშინ, თუ თამაშში უკვე დრო და ემოცია ჩადე.

ჩემი პრაქტიკული რჩევაა, პირველ კვირაში საერთოდ არ იჩქარო რაიმეს ყიდვა. ჯერ ნახე, რამდენად ხშირად უბრუნდები თამაშს ბუნებრივად და გსიამოვნებს თუ არა მისი ძირითადი რაუნდები დამატებითი ხარჯის გარეშე. თუ გართობა მხოლოდ მაშინ იზრდება, როცა ახალი ნივთის მიღებას ელოდები, ეს უკვე ნიშანია, რომ შენთვის თამაშის ძირითადი ციკლი საკმარისად ძლიერი არ აღმოჩნდა.

ვისთვის აქვს ყველაზე მეტი განმეორებითი ღირებულება

ეს თამაში კარგად ერგება ადამიანს, რომელსაც სწრაფი გუნდური მატჩები მოსწონს, მაგრამ მძიმე და რეალისტური ატმოსფერო არ სჭირდება. ასევე კარგი არჩევანია მათთვის, ვისაც ტელეფონში ერთი მსუბუქი ონლაინ-გასართობი უნდა, რომელიც მეგობრებთან ერთად შეიძლება გამოიყენოს. ქათმების თემატიკა მას გამორჩეულ ხასიათს აძლევს, თუმცა საბოლოო სიამოვნებას მაინც მოძრაობა, დაპირისპირება და გუნდის დინამიკა განსაზღვრავს.

თუ არჩევანს აკეთებ ამ თამაშსა და ერთმოთამაშიან გამოცდილებას შორის, მთავარი კითხვა ისაა, გინდა თუ არა, რომ მატჩის ხასიათზე სხვა მოთამაშეებმაც იმოქმედონ. აქ გუნდური დაპირისპირება ცენტრალურია, ამიტომ მეგობრის გვერდით ყოფნა შეიძლება პლუსი იყოს, მაგრამ ყოველთვის ვერ ჩაანაცვლებს შემთხვევითი თანაგუნდელების არათანმიმდევრულობას. მშვიდი სოლო თამაშის მაძიებელს უფრო მოუხდება ისეთი ალტერნატივა, სადაც ტემპსა და შედეგს თავად აკონტროლებს.

სხვა არჩევანი ჯობია მოთამაშეს, რომელიც ეძებს სიუჟეტურ კამპანიას, მშვიდ ერთმოთამაშიან გამოცდილებას ან მაქსიმალურად დაბალ სტრესს. გუნდურ მატჩში შედეგი ნაწილობრივ სხვების ქცევაზეა დამოკიდებული. თუ შემთხვევითი თანაგუნდელების შეცდომები გაღიზიანებს, რამდენიმე წაგებული რაუნდი შეიძლება იმაზე მეტად დამღლელი აღმოჩნდეს, ვიდრე თავიდან ელოდი.

ისიც უნდა გაითვალისწინო, რომ 12+ შეფასება თამაშის ტონის სრულ აღწერად არ გამოდგება. ვიზუალური სტილი კომიკურია, მაგრამ მაინც სროლაზეა აგებული და ბავშვებისთვის ავტომატურად შესაფერის პროდუქტად არ უნდა ჩათვალო. თუ თამაშს არასრულწლოვანი იყენებს, ასაკობრივი ზღვარი და შიდა შესყიდვების შესაძლებლობა წინასწარ უნდა გაითვალისწინო.

რა მღლის დროთა განმავლობაში

პირველი წყარო განმეორებადობაა. როცა უკვე იცი, როგორ იწყება მატჩი და რა ტიპის მოძრაობას უნდა ელოდო, სიურპრიზის ეფექტი მცირდება. ეს ყველა მოკლე მატჩიან თამაშს ემუქრება, მაგრამ აქ განსაკუთრებით შესამჩნევია, რადგან მთავარი იდეა ძალიან მარტივად აღსაქმელია.

მეორე პრობლემა გუნდზე დამოკიდებულებაა. კარგი თანაგუნდელები მატჩს ცოცხალს და დაძაბულს ხდიან, ხოლო მოთამაშეები, რომლებიც ცალ-ცალკე მოქმედებენ, გუნდურ ფორმატს აზრს უკარგავენ. ასეთ დროს პირადი კარგი თამაში ყოველთვის ვერ გიშველის. ჩემი გამოცდილებით, სწორედ ეს განსხვავება წყვეტს, დავხურავ თუ არა აპს ერთი რაუნდის შემდეგ, თუ კიდევ რამდენიმეს ვითამაშებ.

მესამე დაღლილობა ეკრანზე კონტროლიდან მოდის. ხანგრძლივი სესიების დროს სწრაფი მოძრაობა და დამიზნება შეიძლება დამღლელი გახდეს, განსაკუთრებით თუ მოწყობილობა პატარაა ან თითების განლაგება შენთვის ბუნებრივი არ არის. ამიტომ მე მას მოკლე მონაკვეთებად ვთამაშობდი. ეს არა მხოლოდ კომფორტს აუმჯობესებდა, არამედ თამაშსაც უფრო ახალს ტოვებდა.

კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი გაცვლა არის იუმორსა და სიღრმეს შორის. სასაცილო პერსონაჟები თამაშს ადვილად დასამახსოვრებელს ხდის, მაგრამ ისინი ვერ ჩაანაცვლებს მრავალფეროვან სისტემებს. თუ რამდენიმე თვის შემდეგ ახალი მიზნების, ახალი სტრატეგიის ან პროგრესის უფრო მკაფიო მიზეზის ძებნას დაიწყებ, ამ თამაშის ფორმატი შეიძლება შეზღუდულად მოგეჩვენოს.

მოვლა, ჩვევა და საბოლოო შეფასება

თამაშის შენარჩუნება ყოველდღიურ ჩვევაში ჩემთვის რთული არ ყოფილა, რადგან მას დიდი დროის მოთხოვნა არ აქვს. მთავარი მოვლა უფრო პირად დისციპლინას ეხება: არ გადააქციო მოკლე მატჩები უსასრულო სესიად და არ დახარჯო ფული მხოლოდ იმიტომ, რომ წინა რაუნდი ცუდად დასრულდა. უფასო შესვლა კარგია, მაგრამ შიდა შესყიდვების დიაპაზონი ნიშნავს, რომ ხარჯვის კონტროლი თავად მოთამაშემ უნდა აიღოს საკუთარ თავზე.

მიმდინარე ვერსია 6.0.06-ია, ამიტომ დაყენებისას სასარგებლოა აპის განახლებული მდგომარეობის შენარჩუნება. ჩემთვის ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ონლაინ თამაშებში, სადაც ძველი ვერსია შეიძლება ნაკლებად კომფორტული იყოს. განახლების ჩვევა უბრალო ნაბიჯია, მაგრამ ხშირად სწორედ ასეთი პატარა დეტალები განსაზღვრავს, რამდენად სასიამოვნოდ იმუშავებს თამაში ყოველდღიურ რეჟიმში.

აქ სამართლიანობის საკითხზეც ფრთხილი დასკვნა მირჩევნია: მხოლოდ ის, რომ თამაშში ფასიანი ნივთებია, არ გვიჩვენებს, აძლევს თუ არა რომელიმე მათგანი კონკურენტულ უპირატესობას. ამიტომ ვერ ვიტყვი, რომ ხარჯვა მოგებას უზრუნველყოფს ან, პირიქით, არაფერს ცვლის. თუ შენთვის თანაბარი პირობებია გადამწყვეტი, გადაწყვეტილებამდე ყურადღება მიაქციე, რას ყიდულობ და როგორ მოქმედებს ეს რეალურ მატჩში; მხოლოდ ფასის არსებობა პასუხი არ არის.

თამაშის აღწერასა და შეძენის ფასებს ერთი ნაწილი ნათელს ხდის, მაგრამ რამდენიმე მნიშვნელოვანი კითხვა მაინც ღიად რჩება: კონკრეტულად რას შეიცავს თითოეული ნივთი, როგორია მატჩებში მოთამაშეთა შერჩევა და რა գործիքებია ხელმისაწვდომი არასასურველი խաղային շփումների სამართავად. ამ დეტალებზე დასკვნა გამოგონելուց օգուտ չկա. მე მყიდველს ვურჩევდი, გადაწყვეტილებამდე თამაშის შიგნით არსებული შეთავაზების განმარტება თავად წაიკითხოს და არაფერში გადაიხადოს მხოლოდ ვარაუდის საფუძველზე.

თუ გინდა, რომ თამაში დიდხანს არ მოგბეზრდეს, საუკეთესო მეთოდი მისი დანიშნულების სწორად განსაზღვრაა. მე მას არ გამოვიყენებდი ერთადერთ მობილურ თამაშად. სამაგიეროდ, ის კარგად მუშაობს როგორც სწრაფი შესვენების თამაში, მეგობრებთან გასართობი ან უფრო მძიმე თამაშებს შორის მსუბუქი ალტერნატივა. ამ როლში მისი უცნაური სტილი და მარტივი დაწყება რეალურ უპირატესობად იქცევა.

ჩემი საბოლოო შთაბეჭდილება ასეთია: Chicken Gun იმსახურებს ადგილს ტელეფონში, თუ გიყვარს მოკლე გუნდური სროლები, არ გაწუხებს განმეორებადი მატჩები და კომიკურ ვიზუალურ სტილს რეალისტურ სამხედრო თამაშებზე ამჯობინებ. მისი მთავარი ძალა არის სწრაფი ჩართვა, გამორჩეული ატმოსფერო და მეგობრებთან ერთად შექმნილი ქაოსური მომენტები.

ამავე დროს, მე მას ყველას არ ვურჩევდი. თუ ეძებ ღრმა პროგრესიით აგებულ თამაშს, ხანგრძლივ ისტორიას ან მუდმივად ახალ გამოცდილებას, სხვა ჟანრის ან უფრო მასშტაბური მსროლელის არჩევა უკეთესი იქნება. მაგრამ როგორც უფასო, მოკლე სესიებისთვის განკუთვნილი თამაში, რომელიც პირველივე წუთებში გრთავს მოქმედებაში, ის საკმაოდ დამაჯერებელია.

ჩემი რეკომენდაციაა, სცადო იგი ხარჯის გარეშე და რამდენიმე განსხვავებულ დღეს დაუბრუნდე. თუ პირველი კვირის იუმორის შემდეგაც მოგინდება მეგობრებთან ერთად მატჩში შესვლა, მაშინ თამაშმა უკვე დაამტკიცა, რომ მხოლოდ ერთჯერადი უცნაური იდეა არ არის. თუ ინტერესი სწრაფად გაქრა, ესეც ნორმალური შედეგია — მისი ხიბლი სწორედ სწრაფ და მსუბუქ გართობაშია, ხოლო არა უსასრულო განვითარების დაპირებაში.